Undertale Review – Ένα κρυφό διαμάντι..

Undertale Review – Ένα κρυφό διαμάντι..

Όσο προχωράει ο καιρός, έτσι προχωράει και η τεχνολογία μας. Μαζί με την τεχνολογία μας όμως προχωράει και η ποιότητα των παιχνιδιών σε πολλούς παράγοντες με αποτέλεσμα να μένουν ξεχασμένα κάποια παιχνίδια που θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις και “χρυσά”. Μέσα σε αυτά τα χρυσά παιχνίδια όμως, αν ψάξεις καλά, μπορείς να βρείς κάποια “κρυφά διαμάντια”. Γι’ αυτό και εγώ σήμερα θα μιλήσω για ένα από αυτά τα “διαμάντια” πού λέγεται Undertale.

To Undertale ανήκει στην κατηγορία Indie Games, μια όχι τόσο πολυζητημένη κατηγορία παιχνιδιών αν και υπάρχουν αρκετοί φανς της κατηγορίας αυτής. Το genre είναι “role-playing”, στο οποίο genre ουσιαστικά μπορείς να “χτίσεις” τον χαρακτήρα όπως θες, αλλά θα φτάσουμε και εκεί. Έχει κυκλοφορήσει μονάχα για PC τον Σεμπτέβριο του 2015 απο τον Αμερικάνο indie developer Toby Fox, ο οποίος o ίδιος ανέλαβε την πλήρη ολοκλήρωση του παιχνιδιού (design, script, music, κλπ). Στην κυκλοφορία του το Undertale διακρίθηκε για το σενάριο του, το θεματικό υλικό, το έξυπνο σύστημα μάχης, για την μουσική υπόκρουση και την πρωτοτυπία του. Το παιχνίδι πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα και ήταν υποψήφιο για πολλά βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων “Παιχνίδι της χρονιάς”.

H ιστορία λοιπόν ξεκινά ως εξής.. To Undertale παίρνει μέρος στο Underground όπου τα τέρατα, κάποτε ισάξια με τους ανθρώπους, μετά από έναν μεγάλο πόλεμο εξορίστηκαν και μένουν στο Underground πλέον. Το Underground σφραγίζεται από τον ανθρωπινο κόσμο με ένα ατελή μαγικό φράγμα και το μόνο σημείο εισόδου είναι στο Mount Ebott. Μια μέρα λοιπόν ένα ανθρώπινο παιδί (κοινώς εσύ) πέφτει μέσα στο Underground και συναντά τον Flowey, ένα λουλούδι που μιλάει και που προσπαθεί να του διδάξει τους μηχανισμούς του παιχνιδιού και το ενθαρρύνει να αυξήσει το LV του (ή LOVE) κερδίζοντας EXP σκοτώνοντας τέρατα. Όταν o Flowey πάθαινε κυκλοθυμίες στην προσπάθεια του να δολοφονήσει το παιδί-άνθρωπο για να πάρει την ψυχή του για τον εαυτό του, το παιδί-άνθρωπος διασώνεται από την Toriel, ένα κατσικόμορφο ανθρωποειδές τέρας με μητρική συμπεριφορά (ή αλλιώς η δασκάλα του νηπιαγωγείου σου), που διδάσκει το παιδί αργότερα να λύνει γρίφους και πάζλ του Underground και να επιβιώσει σύγκρουσεις χωρίς να σκοτώνει. Δεν θα μπω σε άλλες λεπτομέρειες γιατί το παραμικρό πράγμα σε αυτό το παιχνίδι είναι key-factor για την ιστορία του παιχνιδιού, ακόμα και το tutorial. Ένα είναι σιγουρο, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται σε αυτό το game και αυτό είναι μία από τις γοητείες του.

Το Undertale είναι ένα απλό κλασικό role-playing παιχνίδι, μπορείς να ανέβεις lvl, να οπλιστείς με διάφορα πράγματα που βρίσκεις στην πορεία του παιχνιδιού κλπ. Ο κεντρικός χαρακτήρας του παιχνιδιού που χειρίζεσαι είναι ένα παιδάκι το οποίο πρέπει να φέρει εις πέρας αρκετά objectives που σου “σερβίρει” το παιχνίδι, όπως επίσης και αρκετούς γρίφους και παζλ με απώτερο σκοπό την εξέλιξη της ιστορίας. Όλη η ιστορία λαβαίνει μέρος στο Underground, σπίτι των τεράτων τα οποία εμφανίζονται με ενα χαριτωμένο τρόπο στύλ pokemon. Όταν εμφανιστεί ένα τέρας μπαίνεις σε battle mode. H οθόνη γυρνάει σε μια εικόνα του τέρατος που αντιμετωπίζεις και κάτω ακριβώς έχεις κάποιες επιλογές όπως FIGHT, ACT, ITEM και MERCY. Κατά τη διάρκεια των μαχών ο παίκτης ελέγχει μια μικρή κόκκινη καρδιά που αντιπροσωπεύει την ψυχή τους και πρέπει να αποφύγει τις επιθέσεις που εξαπέλυσε το αντίπαλο τέρας με παρόμοιο τρόπο σε ένα shooter τυπου “Space Invaders”. Καθώς το παιχνίδι εξελίσσεται, τα νέα στοιχεία που έχουν εισαχθεί (όπως έγχρωμα εμπόδια) απαιτούν από το παίκτη να παραμείνει σταθερός ή να κινείται μέσω αυτών και μάχες που το αφεντικό (boss-fight) αλλάζει τον τρόπο που ο παίκτης ελέγχει την καρδιά. Το παιχνίδι διαθέτει διάφορες διακλαδώσεις που μπορεί να πάρει η ιστορία και καταλήξεις (endings) ανάλογα με το αν ο παίκτης επιλέγει να σκοτώσει ή να λυπηθεί τους εχθρούς τους και ως εκ’ τούτου, είναι δυνατόν να ολοκληρώσει το παιχνίδι χωρίς σκοτώνοντας ούτε έναν εχθρό.

Και εδώ φτάνουμε σε εναν κυριότερο παράγοντα του παιχνιδιού που το κάνει αυτό που είναι: μπορείς σχετικά να κάνεις ότι θέλεις. Θες να θερίσεις το μισό Underground? Δώσε πόνο αγόρι/κορίτσι μου! Είσαι ψυχοπονιάρης/α? Δώσε έλεος αγόρι/κορίτσι μου! Σου δίνει την ελευθερία της απόφασης, μέχρι ένα σημείο φυσικά. Μπορείς ακόμα και να φλερτάρεις με τα τέρατα! Και πέρα του ότι το σενάριο ειναι πολύ βαθύ και καλοφτιαγμένο, έχει πολλές αλληγορίες ηθικής, πολλά χαριτωμένα και κωμικά στοιχεία όπως επίσης και δραματικά, στο τέλος μπορεί να ανακαλύψεις μέσω του παιχνιδιού πράγματα που δεν ήξερες για τον εαυτό σου. Το Undertale είναι ένα παιχνιδι που μιλά για τον χαρακτήρα του ανθρώπου και τη συμπεριφορά του και τι αποτέλεσμα και συνέπειες φέρει η κάθε συμπεριφορά με έναν ενδιαφέρον τρόπο. Είναι μια αποδείξη του ότι ένα παιχνιδι δεν χρειάζεται τέλεια γραφικά ή μουσική ή περίπλοκο gameplay για να σε κάνει να συγκινηθείς, να γελάσεις, να σκεφτείς.

Πιστεύω ότι πολλοί φανς των indie παιχνιδιών το έχουν παίξει και το έχουν αγαπήσει και αν θέλεις να παίξεις ένα τέτοιο παιχνίδι τέτοιας κατηγορίας, πιστεύω το Undertale είναι η καλύτερη πρώτη επιλογή.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*